vrijdag 22 juni 2012

Kamp Amersfoort

De dag dat we de Amersfoortse begraafplaats in Leusden bezochten hebben we ook de restanten van kamp Amersfoort bezocht.

Beiden locaties, het kamp en de begraafplaats, liggen hemelsbreed nog geen 5 kilometer uit elkaar.

Vlak naast de parkeerplaats staan een wachttoren bij het documentatiecentrum.
Oorspronkelijk waren er acht van deze torens om het kamp heen geplaatst.

In 1939 werd in opdracht van de Nederlandse regering een legerplaats ingericht voor het huisvesten van een artillerie afdeling. Compleet ingericht met appelplaats en barakken. De afdeling kon vanuit deze basis hun oefeningen op de heide uitvoeren.

Vanaf 18 augustus 1941 is het Kamp in gebruik voor de Duitse Politie.
Het wordt bestemd als een "Polizeiliches Durchgangslager"; een doorgangskamp van de politie.

De barakken, ooit voor de Nederlandse soldaat, worden nu ingezet als huisvesting voor de gevangenen.


Op deze dag kwamen de eerste 200 gevangenen, een groep communisten, uit kamp Schoorl naar kamp Amersfoort. Het kamp stond onder commando van SS-Obersturmführer Walter Heinrich.
Een politieman die weinig of geen ervaring had met het leiderschap in een kamp. Twee ervaren kampbeulen uit Dachau werkten onder hem. Kamp Amersfoort werd mede door hun een berucht kamp. Naast de SS'er Kötalla werd er ook met "kapo's" gewerkt. Kapo's zijn gevangenen die leiding geven aan andere gevangenen, en vaak wreed optraden.

Restanten van de bunkercel


Door de gevangenen werd zwaar werk verricht, het boscommando moest zwaar werk in het bos uitvoeren onder anderen het rooien en in stukken hakken van bomen.
De verstrekte voeding volstond niet om dit werk vol te kunnen houden en ondervoeding ziekte en dood was het gevolg.

De Schietbaan



De stenen man aan het einde van de schietbaan









In totaal zijn er rond de 35.000 gevangenen in het kamp geregistreerd. 14.000 van hun zijn op transport gezet naar Duitse werkkampen, 5.000 naar andere kampen. Ruim 15.000 zijn vrijgelaten, gevlucht of geëxecuteerd of omgekomen. 650 gevangenen zijn door geweld om het leven gebracht. 


De oude begraafplaats achter de schietbaan

De 320 meter lange schietbaan is door gevangenen met de hand uitgegraven. Deze locatie werd ook als fusilladeplaats gebruikt door de kampwachters. Direct na de oorlog is er een massagraf blootgelegd met 49 lichamen. Op deze locatie staat nu het beeld van de stenen man.

Het lijkenhuisje

Het lijkenhuisje

In het lijkenhuisje naast de schietbaan werden de doden tijdelijk ondergebracht en bewerkt met ongebluste kalk. Na de oorlog werd bij het lijkenhuisje ook een massagraf ontdekt, van deze stoffelijke resten werd niet meer aangetroffen.

Resten van een wachttoren.




De wachttoren voor het Documentatie centrum.

Achter het kamp vond men een massagraf met 77 Russische slachtoffers. De groep is in 1945 op deze locatie vermoord. Oorspronkelijk bestond de Russische eenheid uit 101 man, 24 van hen zijn aan de ontberingen overleden. De 77 overgebleven krijgsgevangenen zijn op 9 april 1942 vermoord.
Het Koedriest, of Russisch monument is een stille herinnering hieraan.






monument Koedriest


Een klein documentatiecentrum en wat overblijfselen houden je een uur of 2 bezig.
Veel van de objecten zijn in de buitenlucht en via bospaden te bereiken.

Link naar het fotoalbum

Geen opmerkingen:

Een reactie posten